Πρόκειται για ένα από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση της Istat για τη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, η οποία δημοσιεύθηκε σήμερα και εξετάζει την εξέλιξη των σημαντικότερων ιταλικών αγροτικών παραγωγών κατά την περίοδο 2006-2025.
Η μείωση της παραγωγής ελαιολάδου συνοδεύεται από μια πολύ μικρότερη συρρίκνωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Οι εκτάσεις με ελαιόδεντρα μειώθηκαν μόλις κατά 1,4% κατά την εξεταζόμενη περίοδο. Πολύ πιο σημαντική είναι η μείωση της παραγωγής ελιών, η οποία ανέρχεται στο 27,2%.
Καθοριστικό ρόλο στη διαφορά αυτή διαδραματίζει η απόδοση ανά εκτάριο: το 2006 ένα εκτάριο παρήγαγε κατά μέσο όρο 30,7 εκατόκιλα ελιών, ενώ το 2025 η απόδοση μειώθηκε στα 22,7 εκατόκιλα, δηλαδή κατά 26,1%.
Η χαμηλότερη παραγωγή ελιών ανά εκτάριο μπορεί —και πιθανότατα πρέπει— να αποδοθεί σε σημαντικό βαθμό στην κλιματική αλλαγή, με ολοένα θερμότερα καλοκαίρια και ολοένα πιο επιθετικές φυτοπαθολογικές ασθένειες. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να παραβλέπεται ένας ακόμη παράγοντας: η σταδιακή εγκατάλειψη των ελαιώνων, ιδιαίτερα στις οριακές και λιγότερο παραγωγικές περιοχές.
Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία που να επιτρέπουν την ακριβή μέτρηση της πραγματικής έκτασης της εγκατάλειψης. Ωστόσο, σύμφωνα με εκτιμήσεις επαγγελματικών και εμπορικών ενώσεων του κλάδου, η εγκατάλειψη αφορά περίπου 300.000 εκτάρια, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο των ελαιώνων που υπάρχουν σήμερα στην Ιταλία, οι οποίοι καταλαμβάνουν κοντά ένα εκατομμύριο εκτάρια.
Το εμπορικό ισοζύγιο
Στο μέτωπο των εισαγωγών και εξαγωγών, η Istat καταγράφει μία ακόμη από τις σημαντικότερες αλλαγές. Το 2025 η Ιταλία παρήγαγε περίπου 379 εκατομμύρια λίτρα ελαιολάδου. Από αυτή την ποσότητα, μόλις 81 εκατομμύρια λίτρα διατέθηκαν στην εγχώρια αγορά, δηλαδή το 21,4% της εγχώριας παραγωγής. Τα υπόλοιπα 298 εκατομμύρια λίτρα, ή 78,6%, εξήχθησαν. Την ίδια χρονιά, η Ιταλία εισήγαγε 565 εκατομμύρια λίτρα ελαιολάδου.
Η σύγκριση των διαφορετικών ροών δίνει μια σαφή εικόνα: οι εισαγωγές ήταν περίπου 1,5 φορά μεγαλύτερες από το σύνολο της ιταλικής παραγωγής και περίπου επτά φορές μεγαλύτερες από την ποσότητα ελαιολάδου που παρήχθη στην Ιταλία και διατέθηκε στην εγχώρια αγορά.
Η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική στην αρχή της εξεταζόμενης περιόδου. Το 2006, οι εισαγωγές ελαιολάδου βρίσκονταν σε επίπεδα παρόμοια με εκείνα της εγχώριας παραγωγής που δεν προοριζόταν για εξαγωγές. Κατά τα επόμενα είκοσι χρόνια, η απόσταση μεταξύ των δύο μεγεθών αυξανόταν σταδιακά.
Πηγή: Olivonews.it
