της Ελένης Δούσκα
Ειδικότερα, σχετικά µε τον πυρηνοτρήτη, όπως αναφέρουν οι γεωπόνοι του Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών Βόλου, οι συλλήψεις των ακµαίων σε σχετικά χαµηλά επίπεδα δείχνει ότι οδηγούµαστε προς το τέλος της πτήσης των ακµαίων της ανθόβιας γενιάς.
Όµως, επειδή κάθε ελαιοκοµική περιοχή αλλά και κάθε ελαιώνας θεωρείται ιδιαίτερη περίπτωση, συστήνεται στους παραγωγούς να παρακολουθούν τις συλλήψεις των ακµαίων του πυρηνοτρήτη στο δίκτυο των φεροµονικών παγίδων στον ελαιώνα τους και να συνεχίσουν την προστασία των καρπών µε τη χρήση ενός κατάλληλου και εγκεκριµένου εντοµοκτόνου, στην περίπτωση που διαπιστώσουν αξιόλογη δραστηριότητα των ακµαίων.
Ρυγχίτης: Σε κάποιους ελαιώνες που δεν εφαρµόστηκε έγκαιρη ή αποτελεσµατική καταπολέµηση κατά του πυρηνοτρήτη, εµφανίστηκε σηµαντική προσβολή καρπών από τροφική και ωοτοκική δραστηριότητα ακµαίων του ρυγχίτη. Πρόκειται για µικρού µεγέθους ρυγχοφόρο σκαθάρι που θεωρείται δευτερεύων εχθρός της ελιάς. Ωστόσο, όταν σε κάποιες περιοχές εµφανιστεί σε µεγάλους πληθυσµούς, είναι δυνατόν να προκαλέσει σηµαντική καρπόπτωση.
Αυτή την εποχή τα ακµαία τρέφονται από τη σάρκα των αναπτυσσόµενων καρπών δηµιουργώντας οπές (βοθρία) διατροφής και ωοτοκίας, που είναι βαθιές και φτάνουν µέχρι το ενδοκάρπιο. Η καταπολέµηση των σκαθαριών αυτών συνδυάζεται µε εκείνη κατά της καρπόβιας γενιάς του πυρηνοτρήτη, καθόσον δραστηριοποιούνται αµέσως µετά την καρπόδεση.
Μαργαρόνια: Πρόκειται για λεπιδόπτερο, οι προνύµφες του οποίου τρέφονται µε την επάκρια ετήσια τρυφερή βλάστηση. Σπανιότερα και σε πολύ µεγάλους πληθυσµούς αυτές µετακινούνται και τρέφονται στον πράσινο αναπτυσσόµενο ελαιόκαρπο, οπότε στην περίπτωση αυτή η ζηµιά µπορεί να είναι αξιόλογη.
Στα αναπτυγµένα ελαιόδεντρα η προσβολή δεν είναι σηµαντική, µε εξαίρεση ορισµένες περιοχές και ορισµένες χρονιές, στις οποίες βιοτικοί και αβιοτικοί παράγοντες προκαλούν πληθυσµιακή έξαρση του εντόµου. Σε περίπτωση µεγάλης προσβολής από το έντοµο συστήνεται ψεκασµός µε ένα κατάλληλο και εγκεκριµένο εντοµοκτόνο.
