Αξίζει να σηµειωθεί πως το τυνησιακό ελαιόλαδο τσίµπησε περίπου 20 λεπτά και πλέον παίζει τιµολογιακά σε απόσταση 20 – 25 λεπτών από τη µέση τιµή των έξτρα παρθένων (ουσιαστικά 5 γραµµές) που καταγράφονται στην Ισπανία. Κοινώς, το χάσµα των 50 περίπου λεπτών γεφυρώθηκε κατά το ήµισυ. Όσο περνάει ο καιρός και το αποθεµατικό της Τυνησίας µειώνεται, τόσο η ψαλίδα θα µειώνεται. Μετριοπαθείς εκτιµήσεις υπολογίζουν την διαθεσιµότητα της χώρας σε 200.000 τόνους για το επόµενο 8µηνο µε τις τιµές παράδοσης σε ιταλικό λιµάνι να βγαίνουν 4,30 µε 4,50 ευρώ το κιλό στα συµβατικά έξτρα παρθένα και για τα οργανικά κάτι παραπάνω από 5 ευρώ το κιλό.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Ανάπαυλα για να µην ξεφύγουν οι τιµές
Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέµβριος και Οκτώβριος. Οκτώ µήνες αποµένουν για να ολοκληρωθεί η περίοδος εµπορίας 2025-2026 αλλά και η περίοδος σύνδεσης µε την 2026-2027. Η συγκοµιδή έχει πρακτικά ολοκληρωθεί, όλα σχεδόν τα ελαιοτριβεία έχουν σταµατήσει να λειτουργούν και οι στατιστικές υπηρεσίες έχουν αρχίσει ήδη την καταµέτρηση του Φεβρουαρίου, δίνοντας τα τελικά στοιχεία παραγωγής και τα πολυπόθητα στοιχεία αποθεµάτων στις µεγάλες χώρες παραγωγούς (εξαιρείται φυσικά η Ελλάδα).
Το ισοζύγιο Ιανουαρίου της Ισπανίας, προϊδεάζει για ανεπάρκεια προσφοράς σε ένα σενάριο συνδυασµένης ζήτησης άνω των 140.000 τόνων από Ισπανία και Ιταλία. Ακόµα και αν βάλει κανείς στην εξίσωση και τους 200.000 τόνους της Τυνησίας και (ας πούµε) 100.000 τόνους από την Ελλάδα, και πάλι η χρονιά βγαίνει µόνο µε 160.000 τόνους ελαιόλαδο το µήνα στην ευρωπαϊκή αγορά. Αυτός ήταν και ο λόγος της αύξησης των τιµών τις τελευταίες 2 περίπου εβδοµάδες, µιας που το αγοραστικό ενδιαφέρον µετατοπίστηκε από τα καλά παρθένα των 10-12 γραµµών στα µέτρια έξτρα των 5 γραµµών.
Ωστόσο, ο «πανικός» κράτησε λίγο. Λίγες µέρες αφότου έχασε 30 λεπτά το λαµπάντε στην Ισπανία, µιας που τέτοια λάδια υπάρχουν πολλά, οι αγοραστές (ειδικά στην Ιταλία) αποτραβήχτηκαν και από το έξτρα, µιας που συνειδητοποίησαν ότι έχουν για την ώρα το πλεονέκτηµα της φρέσκιας παραγωγής µε το µέρος τους. Τα αποθέµατα είναι στα χέρια κυρίως παραγωγών και οι αγοραστές έκαναν κάποια διακριτικά «ψώνια» που αρκούν να βγει η αγορά µέχρι να δηµοσιευτούν τα τελικά νούµερα της σεζόν στις 10-12 Μαρτίου.
Αν το δει κανείς µακροσκοπικά, ευκαιρίες για πωλήσεις από 5,50 ευρώ και πάνω για οργανωµένα σχήµατα που έχουν καλό ελαιόλαδο µάλλον θα υπάρξουν βάθη άνοιξης µε µέσα καλοκαιριού, ανεξάρτητα από το πόσο καλή θα είναι η … ανθοφορία της 2026-2027. Ήδη η περσινή εµπειρία έχει «πονηρέψει» και τον κόσµο της παραγωγής, ο οποίος µάλλον δεν θα πέσει µε την ίδια ευκολία στην παγίδα µίας φαινοµενικής υπερ-σοδειάς που σίγουρα θα ειπωθεί στην επόµενη EXPOLIVA.
