Μπορεί στο μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας η όλη ατμόσφαιρα να είναι θετική λόγω Νέλσον και μερικής αναπλήρωσης των υδατικών αποθεμάτων, ωστόσο στην ταλαιπωρημένη Μάλαγα οι ελαιοπαραγωγοί δεν ξέρουν αν προτιμούν να βρέξει ή όχι.
Κατά μέσο όρο στην Ανδαλουσία τα υδατικά αποθέματα βρίσκονται σε ένα ελάχιστο επίπεδο σχετικής ασφάλειας οριακά πάνω από 30%, με μόνη εξαίρεση τη Μάλαγα, όπου οι ταμιευτήρες δείχνουν πλήρωση 23%.
Μπορεί βέβαια η ευρύτερη περιοχή να παράγει μικρό μονοψήφιο ποσοστό της ισπανικής παραγωγής, όμως η κατάσταση που επικρατεί είναι ενδεικτική των προβλημάτων που φέρνει στο προσκήνιο η κλιματική κρίση στη Μεσόγειο. Με μέσο όρο ιστορικά κοντά στους 50.000 τόνους, στην περιοχή παρήχθησαν την 2023/24 μόλις 28.930 τόνοι, νούμερο που θα πρέπει να ανατρέξει σε εποχές προ 2000 για να ξανασυναντήσει.
Ξεφυλλίστε και κατεβάστε σε υψηλή ανάλυση το τεύχος 40 του Ελαίας Καρπός
Καθώς βρισκόμαστε στις αρχές Απριλίου και η ανθοφορία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, οι παραγωγοί δεν ξέρουν αν προτιμούν να βρέξει ή όχι.
Από τη μια πλευρά, ακούγονται οι φωνές ειδικών της αγοράς που γράφουν στις ισπανικές ιστοσελίδες πως «με δυο τρία νερά ακόμα θα έχουμε καλή παραγωγή» και απ’ την άλλη υπάρχουν οι εύλογοι προβληματισμοί γεωπόνων που προειδοποιούν πως με άλλη μια καταιγίδα κλίμακας εφάμιλλης του Νέλσον, δε θα μείνει άνθος για άνθος στα δέντρα. Χώρια που πολλοί ανησυχούν ήδη για τη συνέχεια καθώς αποχωρεί το κύμα κακοκαιρίας που κόστισε τη ζωή σε 4 ανθρώπους και θα παρουσιαστούν ξανά οι προβληματικές θερμοκρασίες των 27-32 βαθμών Κελσίου Απρίλη μήνα, οι οποίες είναι ιδανικές για την πρώιμη δράση φυσικών εχθρών της ελιάς.
Με αυτά τα προβλήματα θα πρέπει να μάθει να ζει ο παραγωγός ελαιολάδου τα επόμενα χρόνια. Όπως άλλωστε δήλωσε ο Benito Avilés, πρόεδρος του συνεταιρισμού Campillos σε ισπανικά μέσα, η όλη κατάσταση είναι ιδιαίτερα περίπλοκη. Όπου δεν περίμενε κανείς να κάνει ζέστη, έχει ζέστη και όπου χρειαζόταν βροχή, δεν έβρεξε. «Το πρόβλημα δεν είναι μια κακή συγκυρία, αλλά η συσσώρευσή τους», εξήγησε.
Αυτή η συσσώρευση προβλημάτων καθιστά αδύνατες τις προβλέψεις για ποσότητα και ποιότητα, ενώ δημιουργεί και πρόβλημα προγραμματισμού, κάτι που ίσως αποθαρρύνει πολλούς από το να ασχοληθούν σοβαρά με την ελαιοκαλλιέργεια. Παράλληλα, αν η κλιματική κρίση επιμείνει, μπορεί να εντείνει την ευκαιριακή ενασχόληση με τον ελαιοκομικό τομέα, όταν και μόνο όταν οι τιμές ελαιολάδου γεμίζουν πρωτοσέλιδα.
